Satan verblindt, God verlicht

Herman Wassink

Vanmorgen las ik 2 Kor 4: 1 t/m 18. Paulus roept ons op om de moed niet te verliezen. Hij is voor ons een voorbeeld en aanmoediging geworden om het evangelie te blijven verkondigen, volgens de principes van Jezus. Iedereen die spreekt moet de woorden toetsen aan het ware evangelie. De Heilige Geest wil ons helpen en ondersteunen, zodat het zaad in goede aarde valt. Door de tijd heen zijn onder de gelovigen vele woorden verdraaid, zodat het prettig in het gehoor ligt. Paulus roept ons op om stand te houden, en ons niet te laten verleiden door een manier waarbij we ons prettig voelen. Luister met je hart, om de stem van God te blijven verstaan. God wil ons verlichten en ons behoeden voor verblindheid.

Paulus had net als Jezus veel tegenstand van allerlei mensen met religieuze uitspraken, wetten en bedenksels die niet van God kwamen. Ze waren de stem van God kwijtgeraakt en stonden helaas niet open voor het werk van de Heilige Geest. En Satan vind dat ook nu nog prima: alles is welkom, alles is geoorloofd, als het maar niet over het verlossingswerk van Jezus gaat. Het goede nieuws dat voor iedereen duidelijk en helder is, maar niet voor hen die weigeren te geloven. Maar wij geven de moed niet op.

‘Want wij prediken niet onszelf, maar Christus Jezus als Here’ (4:5a)

‘Want de God, die gesproken heeft: Licht schijne uit het duister, heeft het doen schijnen in onze harten’ (4: 6a).

Christus staat centraal in onze boodschap, m.a.w niet wat wij wijzelf bereikt hebben is belangrijk in de boodschap, maar wat Christus in ons leven gedaan heeft, dat is ons getuigenis. Laten we er met elkaar over waken dat alles wat we bereikt hebben niet gezien wordt als verdienste van mensen, maar een gezamenlijk dienen van de gemeente. Het is een zegen om te zien dat allerlei gaven en talenten gebruikt worden, om het licht te doen schijnen in onze harten. Ook Paulus diende de gemeente van Korinte gewillig, ondanks alle teleurstellingen.

Elke taak die we gekregen hebben vraagt opoffering en tijd, want het gaat niet om ons eigen belang, maar om dat van Christus. Iedereen krijgt wel eens reacties te verwerken die niet leuk zijn, soms zelfs kwetsend. Gelukkig heeft Jezus ons geleerd hoe we daar mee om moeten gaan. We mogen het bij Hem brengen. Hij geeft ons de kracht om stand te houden.

‘Maar wij hebben deze schat in aarden vaten,

zodat de kracht, die alles te boven gaat, van God is en niet van ons’ (4:7). God heeft de boodschap aan ons toevertrouwd, aan ons die zwak en kwetsbaar zijn en fouten maken. Aarden vaten zijn breekbaar en kwetsbaar, maar de inhoud is geweldig kostbaar door de kracht van God die in ons woont. Hij motiveert ons om dagelijks met Hem contact te zoeken. Hij is onze krachtbron. In de lente zijn veel mensen weer bezig om de potten te vullen met planten. Men vindt het prachtig om in de tuin te werken en later een stoel te pakken en te genieten van alle geuren en kleuren. Men ziet niet direct resultaat, maar niemand twijfelt eraan of het zal lukken. We hebben de regels gevolgd en gunnen het de tijd en zijn naderhand helemaal gelukkig als mensen zeggen: wat ziet je tuin er mooi uit. En je begrijpt het al, God wil aan onze inhoud werken, het moet verzorgd worden zodat het er allemaal weer mooi uit ziet. En dan zegt onze Vader: kijk naar Mijn kinderen, zien ze er niet mooi uit?

‘Zo werkt dan de dood in ons, doch het leven in u’ (4:12)

Ons lichaam wordt aangevallen, hetzij door de leeftijd, ziekte of andere beperkingen, daardoor weten we allemaal dat het vergankelijk is. Soms zijn we aan het eind van onze krachten. Weet en vertrouw en geloof dat we nooit aan het eind van onze hoop zijn. God wil ons dagelijks motiveren, en ons eraan herinneren dat Hij de overwinning heeft behaald over de dood, en ons eeuwig leven heeft beloofd. Alle hindernissen die wij tegen komen zijn kansen om de kracht en aanwezigheid van Christus in ons leven te laten zien.

Paulus’ leven liep voortdurend gevaar, hij moest veel lijden en pijn doorstaan. Hij wist dat hij op een dag, wanneer alles voorbij zou zijn, de geweldige zegeningen van God zou ontvangen. We zijn net als atleten die zich concentreren op de eindstreep, en de pijn en ongemakken op de koop toe nemen.

Ga Christus met vernieuwde toewijding dienen

‘Daarom verliezen wij de moed niet, maar al vervalt ook onze uiterlijke mens, nochtans wordt de innerlijke van dag tot dag vernieuwd’ (4:16). Laat je eeuwige beloning niet liggen. Problemen en menselijk beperkingen hebben een paar goede kanten. 1: Ze herinneren ons eraan dat Christus voor ons geleden heeft. 2: Ze helpen om te voorkomen dat we trots worden. 3: Ze helpen ons verder te kijken dan dit korte leven . 4: Ze laten de echtheid van ons geloof aan anderen zien. Satan verblindt, maar God verlicht. Tot slot ter bemoediging een verhaal wat ik las.

‘Heer, U weet beter dan ik dat ik ouder word. Wilt U me ervoor bewaren dat ik te veel ga praten en ga denken dat ik iets moet zeggen over ieder onderwerp en bij elke gelegenheid? Wilt U me afhelpen van de wens ieders zaken te regelen? Wilt U me leren inzien dat het mogelijk is dat ik het zo nu en dan mis heb? Wilt U me bedachtzaam maken, maar niet zwaarmoedig; behulpzaam, maar niet bedillerig? U weet, Heer, dat ik uiteindelijk graag een paar vrienden zou overhouden.’