2011 – JAAR VAN EXPANSIE

Henk Karelse

V'ergroot de plaats voor uw tent, laat men uw tentkleden (de gordijnen van uw woningen) wijd uitspannen, wees niet terughoudend, verleng uw touwen, sla uw pinnen vast. Want u zult zich rechts en links uitbreiden, uw nageslacht zal de heidenvolken in bezit nemen en de verlaten steden bevolken' (Jes. 54:2-3 HSV).

Goed nieuws! Het Koninkrijk van God breidt zich uit! Ook om en door ons heen! God wil dat we expansie gaan ervaren! Uitbreiding naar links en rechts, zonder terughoudendheid! Paulus ziet deze belofte in de eerste plaats als een woord over het hemelse Jeruzalem en u en mij, de kinderen van de belofte (zie Galaten 4:26-28). God belooft ons ruimte voor uitbreiding! Hij wil dat het nageslacht (de nakomelingen van het Lam van God, want hetzelfde woord wordt gebruikt in Jes. 53:10) de volkeren in bezit gaan nemen (het zendingsbevel in Mat. 28:19-20)!

Ik geloof dat we daar dit jaar meer dan ooit in binnen zullen gaan. Wat zijn we dankbaar voor wat God deed in de loop der jaren en hoe Hij beloften vervuld heeft, maar er ligt meer om in bezit te nemen. Voorwaarde is dat eerst ons denken, ons hart, ons binnenste verruimd wordt. Als wij de noodzaak van verandering en verruiming niet inzien, zal God ook de ruimte niet kunnen nemen. Want de factor ‘U geschiede naar uw geloof' blijft altijd van kracht.

Ruimte in ons hart
‘Ik zal de weg uwer geboden lopen, want Gij verruimt mij het hart' (Psalm 119:32). Dat hebben we geproclameerd aan het begin van het jaar. Als onze keuzes gericht zijn op Gods wil, zal ons geestelijk vermogen groeien en komt er ruimte voor bovennatuurlijke zaken.

Ruimte in onze mond
Een vreemde uitdrukking, maar dat is wat er letterlijk bedoeld wordt met 1 Sam. 2:1, ‘Mijn hart juicht in de HERE, mijn hoorn is verhoogd in de HERE. Wijd opent zich mijn mond tegen mijn vijanden, want ik verheug mij in uw hulp.' Als we een Woord van God in het hart dragen, zal het in onze mond zijn. Ons gebedsleven neemt toe, onze belijdenis tegen de vijand wordt krachtiger. Geen taal van ongeloof of aanklacht meer. Donald Grey Barnhouse, een bekende prediker, zei eens: ‘Het is een droevig feit dat de tongen van belijdende christenen maar al te vaak bezig zijn het werk van de duivel te doen'. Daar gaan we ons dus niet meer mee bezig houden! We gaan het werk van God ondersteunen met gebed en positieve woorden van opbouw. Onze zorgen gaan we brengen op de plek waar ze horen: allereerst bij God en daarna eventueel bij de juiste mensen.

Ruimte voor onze wandel
‘Hij leidde mij uit in de ruimte, Hij redde mij, want Hij was mij genegen... U hebt mijn voetstappen onder mij ruimte gegeven, mijn enkels hebben niet gewankeld' (2 Sam. 22:20, 37, HSV). Dat was het danklied van David. Omdat David wandelde in de wil van God ervoer hij dat God hem elke plek gaf waar hij zijn voeten plantte. Welke terreinen mag u in gaan nemen dit jaar? Ga in dit geloof dagelijks naar uw werk, naar uw school. Als gemeente gaan we ook in 2011 optrekken en in bezit nemen wat God ons beloofd heeft.

Ruimte voor onze gaven en talenten
‘De gift van een mens maakt ruimte voor hem', zegt Spreuken 18:16. Ga dit jaar meer dan ooit dienen met de gaven en talenten die God u heeft gegeven. Al dienende zult u komen waar God u hebben wil. Terwijl u dient zal Gods gift in uw leven geactiveerd en vermeerderd worden, en zult u merken dat u naar rechts en naar links invloed begint uit te oefenen voor de Heer! Laat het niet over aan anderen!

Er waren eens vier mensen, genaamd ‘Iedereen', ‘Iemand', ‘Wie-dan-ook' en ‘Niemand'. Er was iets belangrijks dat gedaan moest worden en Iedereen was gevraagd het te doen. Maar Iedereen was er zeker van dat Iemand het zou doen. Wie-dan-ook had het kunnen doen. Maar Niemand deed het. Iemand werd daar boos over, omdat het de taak van Iedereen was. Iedereen dacht dat Wie-dan-ook het wel kon doen, maar Niemand besefte dat Iedereen het niet wilde doen. Het slot van het liedje was dat Iedereen Iemand de schuld gaf, en Niemand het werk deed, dat Wie-dan-ook in eerste instantie had kunnen doen...

Neem de ruimte, zou ik zeggen!